رواية

موعد في الغربة

للكاتب مسعود أترفان

في مدينة بووم الهادئة ببلجيكا، يعيش شيروان، رجلٌ في الأربعين، يجري عشرة كيلومترات يومياً، يطعم أسماكه الثلاث، ويحمل في صدره اسماً واحداً لم يستطع نسيانه طوال أربعة عشر عاماً: هيلين. حين رنّ هاتفه فجأة، عاد الماضي كله دفعة واحدة. لقاء واحد في بروكسل يكفي ليُفجّر كل ما بناه من أوهام، ويكشف له أن أخطر الوهم لم يكن حبّه لها، بل أوهامه حول نفسه. رواية الموعد ليست قصة حب عادية، بل رحلة داخلية قاسية وصادقة عن الغربة والذاكرة، والوهم الذي نسميه الحياة. رواية أدبية عميقة، مكتوبة بلغة شعرية حادة، تلامس أعمق جراح الإنسان المعاصر: كيف نعيش بعد أن ينهار كل ما كنا نؤمن به؟

شعر

الصوت الذي لا يصمت

للشاعرة نشتمان الكودري

ما قولُك في رَشّةِ ملحٍ في إناء،

عكّرتِ الطعمَ وأفسدتِ الصفاء

ككلمةٍ دُسَّتْ

فأثارتْ في القلبِ استياء

فاستشرى الجفاء

من زيفِ صدقٍ وكذبٍ ورياء

حوارات

مطاردة المعنى

من “العود الأبدي” إلى “اللاوعي الجمعي”

إدريس سالم في حوار مع الروائي مازن عرفة

هذا الكتاب حركة ذهاب وإياب بين الأدب والفلسفة؛ محاولة لاختبار قدرة اللغة الأدبية على حمل أسئلة معرفية معاصرة، دون أن تدخل في فخّ التنظير البارد. هو حوار على الحافّة، بين النصّ وصاحبه، بين الفكرة وتجسّدها، بين الوعي الفردي ولايقين العالم. هنا، لا تُطرح الأسئلة من موقع التفوّق، ولا تُقدَّم الأجوبة من موقع السلطة. كلّ ما هنالك محاولة مشتركة للتفكير بصوت عالٍ، داخل منطقة رمادية، حيث لا ضمانات.

يبدأ الحوار من السؤال الأكثر إزعاجاً: ماذا يحدث حين نأخذ ما كتبناه على محمل الشكّ؟ ماذا لو كانتِ الرواية مرآة لقلقنا من عالم لم نعد نفهم آلياته؟ وماذا لو كانت «ترانيم التخوم» محاكاة لغوية لحالة إنسانية أعمق: العيش في عالم بلا مركز، بلا يقين، وبلا سردية كبرى تُنقذنا؟

لقد كُتب الحوار؛ لأن النصّ حين أُغلق، لم ينتهِ. شيء ما ظلّ مفتوحاً، عالقاً في المسافة بين اللغة وما تعجز اللغة عن حمله، فبالحوار يتّسع المعنى وتتحرّر العبارة.

Kurteçîrok

Gûlbijêrka Kurteçîroka Kurdî (1)

Nûs Pêşbirk (1) – 2026

Ev pirtûka di nav destên we da gulbijêrkeka taybet e ji nav wan hejimarên çîrokên ku gihîştin pêşbirka Nûs House’ê ya kurteçîroka Kurdî, “Nûs Pêşbirk-1”

Piştî nirxandineka hûr û kûr, ev berhemên serkeftî hatin hilbijartin, daku di vê antolojiyê da cih bigirin

Ev ked û hewldan jî peyama Nûs House’ê ye: her dem li ser piştgirîkirina pênûsên bi zimanê Kurdî radiweste

Rêz û spasî ji bo hemû nivîskarên ku bi pênûs û çîrokên xwe beşdarî vê pêşbirkê bûn

Micho Weis

Jiyanname

mihemed elÎ şakir

ya nivîskar

Sadûn Şêxo

Li Mezopotamyayê, axa pîroz û landika şaristaniyên kevnar, di dirêjahiya dîrokê de gelek pêxember, zanyar, rewşenbîr, nivîskar û hunermendên navdar derketine

Di nav wan de gelek kesayetiyên Kurd jî hebûne ku bi zanîn, afirînerî û berhemên xwe, çand û hunera kurdî û cîhanî dewlemend kirine û di pêşveçûna civaka xwe de roleke girîng lîstine

Di nav van kesayetiyên navdar de, Mihemed Elî Şakir, wek hunermend, helbestvan, awazdan, xetnivîs û wênekêşê Kurd, xwedî cihekî taybet e

Ev pirtûk hewl dide ku jiyan, kesayetî, rêwîtiya hunerî û beşek ji berhemên wî bi awayekî belgeyî bide nasîn

Mihemed Elî Şakir yek ji pêşengên nûjenkirina mûzîk û strana kurdî li Rojavayê Kurdistanê ye

Bi şêwaza xwe ya taybet û berhemên xwe yên afirîner, wî di pêşvebirina mûzîka kurdî de roleke berbiçav lîstiye û şopeke mayînde di dîroka huner û çanda kurdî de hiştiye

Çand

rengên kevneşopiyên civaka me

ya nivîskar

seyan ehmed

Weke encamê; civaka Kurdistanê, di dîroka xwe de, jiyana xwe bi sewaldariyê, bi cotkarî û çandiniyê berdewam kiriye. Ji bo ku van kar û xebatên xwe bikarîbe berdewam bike, bi avakirina xanî û gundan, xwe bi cîh kiriye. Di pêvajoya dîroka xwe de, ev gundên xwe wergerandine bajaran û erdnîgariya ku xwe lê bi cîh kiribû jî, ji xwe re wergerandiye welatekî. Pêwiste neyê jibîrkirin ku, ev çand û kevneşopiyên civaka Kurdistan, bi keda jin û dayîkan, bi keda bav û kalan û bi keda hemû etnîk û gelên ku li ser erdnîgariya Kurdistanê jiyankirine û hina jî li ser vê axê jiyandikin, hatiye afirandin. Bi parastin û pêşxistina vê çand û kevneşopiyên hemû etnîk, bawerî û gelên civaka Kurdistanê; em ê bikarîbin civak û neteweyeke pirçandî, aştîxwaz û demokratîk bi afirînin.

Novel

?does it really matter

micho weis

Because of the constant flow of news and“ images that evoke tears, we tend to forget, much like dogs lying on a hot tin roof. We jump up whenever it heats up beneath us, only to return and lie on it when it cools, seeking comfort without exploring other options. I am just a number, nearly insignificant in this frightening world. The subject is complicated, and I prefer not to discuss it further, Sabri. My goal is simply to avoid falling into madness, so I look away. As a human, I choose the simple path amid the overwhelming complexities around us.”

Şano

Mizawir

Ya Nivîskar Salih Bozan

Nîgarkêş: (Bi xwe re diaxive) Min gelek aferîde afirandin, lê ez zêdetir di Mendîn de bi hunera afirandinê hest bûm. Ev aferîde wekî min bedew e; ji ezelê ta niha, ev cara yekem e ez bi nîgarkêşiya xwe kûr hest dibim. Bi rastî ev cîhan hêjayê çêkirinê bû ji bo Mendîn û kurdûndeyên wî tê de bijîn. Bi çêkirina vî aferîdeyî ez bi tenahiya xwe ya bêhempa hest bûm. Aferîdeyên min ên din kukum in, ti carî ez negîhandim vê hestê. Heta Mizawirê ku her gav li hember min zelûl e û sicdeyan dike, ez bi sicdeyên wî ne wiqas kêfxweş bûm, qasî hîro ez bi gotinên Mendîn bextewr im

roman

pêlên bêdeng

ya wêjekar

kovan sindî

Nîşên weke gêjan li dorên xwe çerixî, li rûyê rûbêr yê aram mêze kir û got, ‘Çi bi serê cana min hat û bi kude çû?. Ey pêlên bêdeng, dê biaxivin û bersivekê bidin.’

‘Divê em canekî vejînin, heta yekî peyda bikin’, Brahîm destê xwe da bin çengê wî û bi xwe re bir,‘Dê vêcar were ji berî, tu bi xwe jî berze bibî, eger mirov winda bû, nikane yekî winda di vê biyabana tarî û hov de peyda bike!. Noşdarek dîn yan jî nexweş nikane dînekî yan nexweşekî çareser 

.’bike